Graffiti en Ordes (A Coruña)

Hand Baldung Grien: Meigas

Segundo a tradición popular, unha meiga é a muller con coñecementos de maxia e bruxaría, ademais de menciñeira. Entre as súas cualidades figuran a capacidade para facer feitizos e meigallos, males de ollo e adiviñación.

Etimoloxía |

Existen varias teses sobre a súa etimoloxía. A máis común deriva o termo actual do latín medica. Para outros autores o termo é homónimo de maga, que procedería do persa antigo maguš -sabio- por mediación do grego μάγος e finalmente do latín magus, do que sería o seu feminino, ou da mesma raíz persa maguš vía latín (mag-ister), mestre, polo que as meigas serían as posuidoras e transmisoras da sabedoría popular, feito polo que serían perseguidas na época cristiá cando a Igrexa loitaba por monopolizar o coñecemento.

Tradición |

A figura da meiga está moi arraigada na tradición popular, e diferénciase da bruxa en que esta actúa sempre con maldade, podendo tratar e mesmo pactar co demo. A figura da bruxa correspóndese en gran medida co arquetipo clásico da bruxa vestida de negro, con sombreiro cónico e a súa vasoira, mentres que a figura da meiga achégase moito máis a unha muller de aldea, con certa idade, mais con maior heteroxeneidade no demais.

A meiga rivaliza en popularidade coa propia Santa Compaña, e achégase bastante á figura da curandeira dos druídas. Expresión típica pola que se recoñece a cultura galega en gran parte de España é aquela de eu non creo nas meigas, mais habelas hainas.

Tipos de meigas |

Dise que hai un gran número delas, cada unha con diferentes poderes:

• 
  Meigas-chuchonas: son as máis perigosas, e preséntanse con distintas caras ou caretas, chúchanlles o sangue aos nenos e róubanlles os untos para seren empregados na confección de pomadas.


• 
  Asumcordas ou bruxas da rúa: espreitan á xente e vixían quen entra e sae da casa.


• 
  Marimanta: é a meiga do saco, rouba raparigos e fainos desaparecer.


• 
  Feiticeira: vive preto dos ríos e regatos, aínda que anciá, o seu aspecto non repele, posúe unha voz moi fermosa que hipnotiza os mozos que se achegan ao río e fai que se vaian metendo no río, onde ao fin afogan.


• 
  Lavandeira: esta meiga sorprende o camiñante pola noite mentres lava a roupa, invitando a este a que colabore. Esta persoa ha de facelo pois pola contra estará exposta a serias desgrazas. O seu aspecto é totalmente común, é como calquera outra anciá diferenciándose porque as pezas que lavan están manchadas de sangue, a consecuencia, segundo se di, dun mal parto. Dise que a lavandeira non pertence ao reino dos vivos e o xeito de liberarse dela é pasar de longo sen dirixirlle ningunha palabra.


• 
  Lobismuller: ten que nacer en Noiteboa ou Venres Santo, ou ben ser a sétima ou novena filla dunha familia na que tódolos fillos son mulleres.


• 
  Vedoira: é esvelta e agradable no trato. Posúen facultades divinatorias, e son expertas en contactar co alén para dicir se alguén falecido está gozando eternamente no ceo ou se aínda pena no Purgatorio.


• 
  Cartuxeiras: son meigas que botan as cartas e sempre acertan nos seus vaticinios.


• 
  Agoreiras: estas meigas avellentan prematuramente, pero viven moitos anos.


• 
  Dama de castro: esta meiga vive baixo castros milenarios ou baixo terra nun castelo de cristal, leva sempre un longo vestido branco de cola e sempre atende a solicitudes da xente. Xa que goza de benestar e fortuna, ningún tipo de favor serve para recibir dela consellos ou agasallos; ao contrario adoita aparecerse a persoas aflixidas por algunha situación difícil da súa vida, e a esas persoas de condición humilde outorga os seus favores.


• 
  Xacios: son seres mitolóxicos coa metade inferior dun peixe e a metade superior humana, masculina ou, sobre todo, feminina. Encántalles a auga e habitan nas pozas dos ríos.

Véxase tamén |

Vexa a entrada do Galizionario acerca de  meiga

Ligazóns externas |

• 
  


• 
  "Meigas". Álbum de Mulleres. Consello da Cultura Galega. 
  


• 
  Artigo de Montse Dopico en Praza Pública sobre a XI Xornada de Literatura de Tradición Oral
  


• 
  Entrevista en Xornal Vigo

v c e Mitoloxía galega Deuses Heroes Deuses Bandua · Berobreo · Bormánico · Cosso · Coventina · Edovius · Endovelico · Lugh · Navia · Reva · Sannoava · Vestio Alonieco Reis e heroes Artai · Brath · Breogán · Gall · Hiar · Ith · Míl Espáine Imaxinario popular Apalpador · Biosbardo · Cadela peregrina · Coca · Diaño  · Coco · Gatipedro · Lavandeira · Lobishome · Maruxaina · Meiga · Meiga chuchona · Moura · Mouro · Nubeiro · Olláparo · Pedro Chosco · Pepa a Loba · Raíña Lupa · Sacaúntos · Santa Compaña · Tardo · Trasno · Urco · Valuros · Xás · Xacio · Xan Quinto Lugares Dolmen · Donón · Mámoa · Pedra de abalar · Pena Molexa · Monte Pindo · Monte Neme Eventos Beltane‎ · Lughnasadh · Samaín · Imbolc Fontes O Ciprianillo · Dicionario dos seres míticos galegos