Presión é a propiedade física que corresponde á forza aplicada sobre unha superficie (real ou imaxinaria).

Máis formalmente, a presión é a medida da compoñente normal da forza que actúa sobre unha superficie (área):

p=FAdisplaystyle p=frac FA ou p=dFdAdisplaystyle p=frac dFdA

onde:

• 
  p é a presión


• 
  F é a compoñente normal da forza.


• 
  A é a área
  

Aínda que a forza sexa unha magnitude vectorial, a presión é unha cantidade escalar, isto é, non ten dirección.
A unidade no SI para medir a presión é o pascal (Pa), equivalente a unha forza de 1 newton por unha área de 1 metro cadrado (N/m²). A presión exercida pola atmosfera ao nivel do mar corresponde a 101 325 Pa, e ese valor é normalmente asociado a unha unidade chamada atmosfera patrón.

A presión relativa defínese como a diferenza entre a presión absoluta e a presión atmosférica. O aparello destinado a medir a presión relativa é o manómetro. A presión atmosférica mídese cun barómetro.

Para informacións sobre a presión interna exercida polo sangue no organismo humano, vexa presión arterial.

Outras unidades |

• 
  Atmosfera é a presión correspondente a 0,760 m de Hg de densidade 13,5951 kg/m3 e nunha aceleración da gravidade de 9,80665 m/s²

Baria é a unidade de presión no sistema CGS e vale unha dyna/cm²

Bar é un múltiplo da Baria : 1 bar = 10⁶ barias

Psi (pound per square inch), libra por polgada cadrada, é a unidade de presión no sistema inglés/americano

A táboa presenta os valores para a transformacións das unidades;

explo: 1 atm = 1,013.10⁺⁵  Pa

Propiedades da presión nun medio fluído |

1. A presión nun punto dun fluído en repouso é igual en todas as direccións (principio de Pascal).


2. A presión en todos os puntos situados nun mesmo plano horizontal dun fluído en repouso (e situado nun campo gravitatorio constante) é a mesma.


3. Nun fluído en repouso a forza de contacto que exerce no interior do fluído unha parte deste sobre a outra é normal á superficie de contacto (Corolario: nun fluído en repouso a forza de contacto que exerce o fluído sobre a superficie sólida que o contén é normal a esta).


4. A forza asociada á presión nun fluído ordinario en repouso diríxese sempre cara o exterior do fluído, polo que debido ao principio de acción reacción, resulta nunha compresión para o fluído, xamais unha tracción.


5. A superficie libre dun líquido en repouso (e situado nun campo gravitatorio constante) é sempre horizontal. Iso é certo só na superficie da Terra e a simple vista, debido á acción da gravidade non é constante. Se non hai accións gravitatorias, a superficie dun fluído é esférica e, polo tanto, non horizontal.


6. Nos fluídos en repouso, un punto calquera dunha masa líquida está sometida a unha presión que é función unicamente da profundidade á que se encontra o punto. Outro punto á mesma profundidade, terá a mesma presión. Á superficie imaxinaria que pasa por ambos puntos denomínase superficie equipotencial de presión ou superficie isobárica.