Alain Badiou
Nacemento	17 de xaneiro de 1937
	Rabat
Nacionalidade	Francia
Alma máter	Escola Normal Superior de Paris e Lycée Louis-le-Grand
Ocupación	filósofo, novelista, dramaturgo, editor literario, catedrático de universidade, sociólogo e matemático
Pai	Raymond Badiou
[ editar datos en Wikidata ]
v c e

Alain Badiou, nado en Rabat o 17 de xaneiro de 1937, é un filósofo, dramaturgo e novelista francés de orientación maoísta.

Traxectoria |

O seu pai, Raymond Badiou (1905-1996), foi membro da SFIO (Section française de l'Internationale ouvrière), formando parte da Resistencia francesa durante a ocupación nazi, e alcalde de Tolosa entre 1944 e 1958.

Realizou estudos de filosofía na École Normale Supérieure de París entre 1956 e 1961. Impartiu leccións na Universidade de París e na ENS entre 1969 e 1999, cando foi nomeado director do departamento de filosofía. Tamén imparte cursos no Collège international de philosophie. Foi discípulo de Louis Althusser, influenciado polos seus primeiros traballos epistemolóxicos. Tamén é seguidor de Jacques Lacan e Mao Zedong.

Militante desde novo, foi membro fundador do PSU en 1960. Implicado nos movementos políticos arredor do maio francés, e simpatizante da esquerda maoísta, ingresou na Union des communistes de France Marxiste-Léniniste en 1969. Actualmente participa no grupo L'Organisation Politique, xunto con Sylvain Lazarus e Natacha Michel.

A súa obra principal é L'Être et l'Événement (O ser e o coñecemento, 1988), onde defende que as matemáticas constitúen a verdadeira ontoloxía, ou "ciencia do ente en canto ente". En 2006 publicou a segunda parte, Logique des mondes. L'être et l'événement 2.

Publicacións |

Hai oito obras súas traducidas ó galego:^[1]

• 
  Rapsodia polo teatro: breve tratado filosófico (Sotelo Blanco, 1994); Traducida por Luis Martul e Emilio Araúxo, que tamén traduciu a obra ó castelán.


• 
  Dun desastre escuro e outros textos (Laiovento, 1995). Traducida por Francisco Sampedro. ISBN 978-84-87847-62-2.


• 
  A Ética. Ensaio sobre a conciencia do Mal (Noitarenga, 1995). Traducida por Emilio Araúxo e Luis Martul.


• 
  ABNM (Noitarenga, 1997).


• 
  Beckett (Noitarenga, 1997).


• 
  Para unha nova teoría do suxeito (Noitarenga, 2000).


• 
  A Revolución Cultural (Noitarenga, 2003).


• 
  Alén da formalización (Noitarenga, 2005).


• 
  Pequeno panteón portátil (Laiovento, 2009). Traducida por Francisco Sampedro.

Filosofía |

• 
  Le Concept de modèle, éditions François Maspero, Paris, 1969.


• 
  Théorie de la contradiction, éditions François Maspero, Paris, 1975.


• 
  Théorie du sujet, Seuil, 1982.


• 
  Peut-on penser la politique ?, Seuil, 1985.


• 
  L'Être et l'Événement, Seuil, 1988.


• 
  Manifeste pour la philosophie, Seuil, 1989.


• 
  Le Nombre et les Nombres, Seuil, 1990.


• 
  Conditions, Seuil, 1992.


• 
  Saint Paul. La fondation de l’universalisme, PUF, Paris, 1997.


• 
  L'Éthique, essai sur la conscience du mal, Hatier, Paris, 1993 (reedición Nous, Caen, 2003).


• 
  Deleuze, Hachette, 1997


• 
  Abrégé de métapolitique, Seuil, 1998.


• 
  Court Traité d'ontologie provisoire, Seuil, 1998.


• 
  Petit Manuel d'inesthétique, Seuil, 1998.


• 
  Le Siècle, Seuil, Paris, 2005.


• 
  Logiques des mondes. L'être et l'événement, 2, Seuil, Paris, 2006.


• 
  Le Concept de modèle. Introduction à une épistémologie matérialiste des mathématiques, Fayard, Paris, 2007 (reedición, aumentada cun longo prefacio, do libro publicado en 1969).


• 
  Petit Panthéon portatif, La Fabrique, Paris, 2008.

Ensaios políticos |

• 
  Dun desastre escuro e outros textos (D'un désastre obscur), éditions de l'Aube, 1991.


• 
  Circonstances, 1. Kosovo, 11 septembre, Chirac/Le Pen, Lignes & Manifeste, 2003.


• 
  Circonstances, 2. Irak, foulard, Allemagne/France, Lignes & Manifeste, 2004.


• 
  Circonstances, 3. Portées du mot «juif», Lignes & Manifeste, 2005.


• 
  Circonstances, 4. De quoi Sarkozy est-il le nom?, Nouvelles Éditions Lignes, 2007.

Novelas |

• 
  Almagestes. Trajectoire inverse I, Le Seuil, 1964.


• 
  Portulans. Trajectoire inverse II, Le Seuil, 1967.

O terceiro tomo de Trajectoire inverse, anunciado baixo o título de Bestiaires, nunca foi publicado.

• 
  Calme bloc ici-bas, P.O.L., 1997.

Pezas de teatro |

• 
  L'Écharpe rouge (romanopéra), Maspero, 1979.


• 
  Ahmed le subtil, Actes-Sud, 1984.


• 
  Ahmed Philosophe, suivi de Ahmed se fâche, Actes-Sud, 1995.


• 
  Les Citrouilles (comédie), Actes-Sud, 1996.

Notas |

Véxase tamén |

Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  Alain Badiou

Bibliografía |

• Charles Ramond (éd), Penser le multiple, Paris, Éditions L'Harmattan, 2002


• Fabien Tarby, La Philosophie d'Alain Badiou, Paris, Éditions L'Harmattan, 2005


• Fabien Tarby, Matérialismes d'aujourd'hui : de Deleuze à Badiou , Paris, Éditions L'Harmattan, 2005


• Bruno Besana et Oliver Feltham (éd), Écrits autour de la pensée d'Alain Badiou, Paris, Éditions L'Harmattan, 2007.


• Rémy Bac, La soustraction de l'être, Paris, Le grand souffle, 2008.

Ligazóns externas |

• 
  Dúas conferencias de Alain Badiou (en castelán)
  


• 
  "El estatuto filosófico del poema después de Heidegger", por Alain Badiou (en castelán)
  


• 
  La ética. Ensayo sobre la conciencia del Mal, por Alain Badiou (en castelán)
  


• 
  "Panorama de la Filosofía Francesa Contemporánea", por Alain Badiou (en castelán)
  


• 
  Bibliografía de Alain Badiou (en castelán)