O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1984 foi a 35ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 27ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezaseis Grandes Premios que se iniciaron o 25 de marzo e finalizaron o 21 de outubro.

Resumo do campionato |

Niki Lauda gañou o Campionato Mundial de Pilotos de Fórmula 1 de 1984

Stefan Bellof pilotando un Tyrrell no Gran Premio de Gran Dallas de 1984. O equipo e os seus pilotos foron descualificados do campionato debido a unha infracción técnica que se detectou no Gran Premio de Detroit.

Keke Rosberg gañou o Gran Premio de Dallas en 1984

Boutsen conducindo un Arrows no Gran Premio de Gran Dallas de 1984.

Michele Alboreto cuarto no Campionato do Mundo de Pilotos de Fórmula 1 de 1984.

Nesta tempada esperábase ver a continuación da batalla Brabham-Renault-Ferrari, co apoio de McLaren, Williams e Lotus. Con todo, McLaren rouboulles a carteira aos seus competidores grazas ao seu motor TAG turbo.

A FISA introduciu novas regras da economía de combustible para reducir as velocidades, limitando a 240 litros de combustible durante toda a carreira. TAG encargou a Porsche, o fabricante alemán de automóbiles deportivos o deseño e construción dun motor turbo. Porsche tiña unha ampla experiencia coas normas de economía debido á súa participación en carreiras de resistencia, o que se traduciu nunha economía de combustible superior.

O piloto defensor do título Nelson Piquet e o seu Brabham-BMW parecían a mellor combinación para revalidar o campionato, pero unha pésima fiabilidade significou que nunca foran unha alternativa.

A tempada viu unha batalla titánica entre os dous pilotos de McLaren, Niki Lauda e Alain Prost. Prost fora despedido por Renault logo de non poder gañar o título 1983. Rápido e ambicioso, o francés estableceu rapidamente o seu dominio sobre o seu compañeiro de equipo.

O austríaco Niki Lauda volveu á F1 en 1982 e pronto demostrou que non perdera nada da súa primitiva determinación e astucia. Regularmente, nas tempadas 1982-1983 xogou co ritmo do seu compañeiro de equipo en McLaren, John Watson, pero Alain Prost era fariña doutra muiñada. Lauda deuse conta rapidamente que non podía vencer ao seu compañeiro de equipo en velocidade. O astuto austríaco polo tanto, ignorou a clasificación e concentrouse nas estratexias de carreira. Gañou carreiras cando Prost tiña problemas e anotaba sen descanso, cando Prost era máis rápido, Lauda foi capaz de gañar o título. El é un dos dous únicos pilotos, logo de Denny Hulme en 1967, que gañaron o título sen lograr unha soa pole position na tempada.

Durante a tempada, o equipo Tyrrell foi desposuído dos seus resultados logo dunha infracción técnica.

Pilotos e construtores |

Equipo	Construtor	Chasis	Motor	Pneum.	Nº	Piloto	Carreiras	Piloto de probas
MRD International	Brabham	BT53	BMW M12/13 1.5 L4t	M	1	Nelson Piquet	Todas	Paolo Barilla[Cómpre referencia]
					2	Teo Fabi	1-5, 8, 10-15
						Corrado Fabi	6-7, 9
						Manfred Winkelhock	16
Tyrrell Racing Organisation	Tyrrell	012	Ford Cosworth DFY 3.0 V8	G	3	Martin Brundle	1-9	n/a
						Stefan Johansson	10-13
					4	Stefan Bellof	1-10, 12-13
						Mike Thackwell	11
Williams Grand Prix Engineering	Williams	FW09 FW09B	Honda RA163E 1.5 V6t Honda RA164E 1.5 V6t	G	5	Jacques Laffite	Todas	n/a
					6	Keke Rosberg	Todas
Marlboro McLaren International	McLaren	MP4/2	TAG TTE PO1 1.5 V6t	M	7	Alain Prost	Todas	n/a
					8	Niki Lauda	Todas
Skoal Bandit Formula 1 Team	RAM	01 02	Hart 415T 1.5 L4t	P	9	Philippe Alliot	Todas	n/a
					10	Jonathan Palmer	1-6, 8-16
						Mike Thackwell	7
John Player Team Lotus	Lotus	95T	Renault EF4B 1.5 V6t	G	11	Elio de Angelis	Todas	Johnny Dumfries
					12	Nigel Mansell	Todas
Team ATS	ATS	D7	BMW M12/13 1.5 L4t	P	14	Manfred Winkelhock	1-14	n/a
						Gerhard Berger	16
					31		12, 14-15
Equipe Renault Elf	Renault	RE50	Renault EF4 1.5 V6t	M	15	Patrick Tambay	Todas	n/a
					16	Derek Warwick	Todas
					33	Philippe Streiff	16
Barclay Nordica Arrows BMW	Arrows	A6 A7	Ford Cosworth DFV 3.0 V8 BMW M12/13 1.5 L4t	G	17	Marc Surer	Todas	Hannu Mikkola[Cómpre referencia]
					18	Thierry Boutsen	Todas
Toleman Group Motorsport	Toleman	TG183B TG184	Hart 415T 1.5 L4t	P	19	Ayrton Senna	1-13, 15-16	John Watson[Cómpre referencia]
						Stefan Johansson	14
					20		15-16
						Johnny Cecotto	1-10
						Pierluigi Martini	14
Spirit Racing	Spirit	101B 101C	Hart 415T 1.5 L4t Ford Cosworth DFV 3.0 V8	P	21	Mauro Baldi	1-6, 15-16	Emerson Fittipaldi[Cómpre referencia]
						Huub Rothengatter	7-14
Benetton Team Alfa Romeo	Alfa Romeo	184T	Alfa Romeo 890T 1.5 V8t	G	22	Riccardo Patrese	Todas	n/a
					23	Eddie Cheever	Todas
Osella Squadra Corse	Osella	FA1F	Alfa Romeo 890T 1.5 V8t	P	24	Piercarlo Ghinzani	Todas	n/a
					30	Jo Gartner	4, 10-16
Ligier Loto	Ligier	JS23 JS23B	Renault EF4 1.5 V6t	M	25	François Hesnault	Todas	n/a
					26	Andrea de Cesaris	Todas
Scuderia Ferrari SpA SEFAC	Ferrari	126C4	Ferrari 031 1.5 V6t	G	27	Michele Alboreto	Todas	n/a
					28	René Arnoux	Todas

Calendario de Grandes Premios |

Rnd	Carreira	Data	Circuíto	Pole Position	Volta rápida	Piloto gañador	Construtor	Resultados
1	Gran Premio de Brasil	25 de marzo	Jacarepaguá	Elio de Angelis	Alain Prost	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
2	Gran Premio de Suráfrica	7 de abril	Circuíto de Kyalami	Nelson Piquet	Patrick Tambay	Niki Lauda	McLaren-TAG	Resultados
3	Gran Premio de Bélxica	29 de abril	Autódromo de Zolder	Michele Alboreto	René Arnoux	Michele Alboreto	Ferrari	Resultados
4	Gran Premio de San Marino	6 de maio	Imola	Nelson Piquet	Nelson Piquet	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
5	Gran Premio de Francia	20 de maio	Dijon	Patrick Tambay	Alain Prost	Niki Lauda	McLaren-TAG	Resultados
6	Gran Premio de Mónaco[1]	3 de xuño	Mónaco	Alain Prost	Ayrton Senna	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
7	Gran Premio do Canadá	17 de xuño	Circuíto Gilles Villeneuve	Nelson Piquet	Nelson Piquet	Nelson Piquet	Brabham-BMW	Resultados
8	Gran Premio de Detroit	24 de xuño	Detroit	Nelson Piquet	Derek Warwick	Nelson Piquet	Brabham-BMW	Resultados
9	Gran Premio de Dallas	8 de xullo	Dallas	Nigel Mansell	Niki Lauda	Keke Rosberg	Williams-Honda	Resultados
10	Gran Premio do Reino Unido	22 de xullo	Circuíto de Brands Hatch	Nelson Piquet	Niki Lauda	Niki Lauda	McLaren-TAG	Resultados
11	Gran Premio de Alemaña	5 de agosto	Hockenheimring	Alain Prost	Alain Prost	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
12	Gran Premio de Austria	19 de agosto	Österreichring	Nelson Piquet	Niki Lauda	Niki Lauda	McLaren-TAG	Resultados
13	Gran Premio dos Países Baixos	26 de agosto	Zandvoort	Alain Prost	René Arnoux	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
14	Gran Premio de Italia	9 de setembro	Monza	Nelson Piquet	Niki Lauda	Niki Lauda	McLaren-TAG	Resultados
15	Gran Premio de Europa	7 de outubro	Nürburgring	Nelson Piquet	Nelson Piquet Michele Alboreto	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados
16	Gran Premio de Portugal	21 de outubro	Estoril	Nelson Piquet	Niki Lauda	Alain Prost	McLaren-TAG	Resultados

Clasificación do Mundial de Pilotos de 1984 |

Para o Campionato Mundial de pilotos de 1984 de Fórmula 1 concedéronse 9-6-4-3-2-1 puntos aos seis primeiros clasificados de cada carreira.

Pos Piloto BRA RSA BEL SMR FRA MON [2] CAN DET DAL RU ALE AUT HOL ITA EUR POR Pts 1 Niki Lauda Ret 1 Ret Ret 1 Ret 2 Ret Ret 1 2 1 2 1 4 2 72 2 Alain Prost 1 2 Ret 1 7 1 3 4 Ret Ret 1 Ret 1 Ret 1 1 71´5 3 Elio de Angelis 3 7 5 3 5 5 4 2 3 4 Ret Ret 4 Ret Ret 5 34 4 Michele Alboreto Ret 11 1 Ret Ret 6 Ret Ret Ret 5 Ret 3 Ret 2 2 4 30´5 5 Nelson Piquet Ret Ret 9 Ret Ret Ret 1 1 Ret 7 Ret 2 Ret Ret 3 6 29 6 René Arnoux Ret Ret 3 2 4 3 5 Ret 2 6 6 7 11 Ret 5 9 27 7 Derek Warwick Ret 3 2 4 Ret Ret Ret Ret Ret 2 3 Ret Ret Ret 11 Ret 23 8 Keke Rosberg 2 Ret 4 Ret 6 4 Ret Ret 1 Ret Ret Ret 8 Ret Ret Ret 20´5 9 Ayrton Senna Ret 6 6 NSC Ret 2 7 Ret Ret 3 Ret Ret Ret Ret 3 13 10 Nigel Mansell Ret Ret Ret Ret 3 Ret 6 Ret 6 Ret 4 Ret 3 Ret Ret Ret 13 11 Patrick Tambay 5 Ret 7 Ret 2 Ret NTS Ret Ret 8 5 Ret 6 Ret Ret 7 11 12 Teo Fabi Ret Ret Ret Ret 9 3 Ret Ret 4 5 Ret Ret 9 13 Riccardo Patrese Ret 4 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 12 Ret 10 Ret 3 6 8 8 14 Jacques Laffite Ret Ret Ret Ret 8 8 Ret 5 4 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 14 5 15 Thierry Boutsen 6 12 Ret 5 11 NSC Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret 10 9 Ret 5 16 Eddie Cheever 4 Ret Ret 7 Ret NSC 11 Ret Ret Ret Ret Ret 13 9 Ret 17 3 17 Stefan Johansson DSC DSC NSC DSC 4 Ret 11 3 18 Andrea de Cesaris Ret 5 Ret 6 10 Ret Ret Ret Ret 10 7 Ret Ret Ret 7 12 3 19 Piercarlo Ghinzani Ret DNS Ret NSC 12 7 Ret Ret 5 9 Ret Ret Ret 7 Ret Ret 2 20 Marc Surer 7 9 8 Ret Ret NSC Ret Ret Ret 11 Ret 6 Ret Ret Ret Ret 1 — Jo Gartner Ret Ret Ret Ret 12 5 Ret 16 0 — Gerhard Berger 12 6 Ret 13 0 — François Hesnault Ret 10 Ret Ret NTS Ret Ret Ret Ret Ret 8 8 7 Ret 10 Ret 0 — Corrado Fabi Ret Ret 7 0 — Mauro Baldi Ret 8 Ret 8 Ret NSC 8 15 0 — Manfred Winkelhock EX Ret Ret Ret Ret Ret 8 Ret 8 Ret Ret DNS Ret NTS 10 0 — Jonathan Palmer 8 Ret 10 9 13 NSC Ret Ret Ret Ret 9 9 Ret Ret Ret 0 — Huub Rothengatter NC NSC Ret NC 9 NC Ret 8 0 — Johnny Cecotto Ret Ret Ret NC Ret Ret 9 Ret Ret NSC 0 — Philippe Alliot Ret Ret NSC Ret Ret NSC 10 Ret NTS Ret Ret 11 10 Ret Ret Ret 0 — Stefan Bellof DSC DSC DSC DSC DSC DSC DSC DSC DSC DSC EX DSC 0 — Martin Brundle DSC DSC DSC DSC DSC NSC DSC DSC NSC 0 — Mike Thackwell Ret NSC 0 — Philippe Streiff Ret 0 — Pierluigi Martini NSC 0 Pos Piloto BRA RSA BEL SMR FRA MON [2] CAN DET DAL RU ALE AUT HOL ITA EUR POR Pts

Lenda Cor Resultado Ouro Gañador Prata 2º posto Bronce 3º posto Verde Remata nos puntos Azul Non remata nos puntos Non se califica (NC) Púrpura Non remata (Ret) Vermello Non se califica (NSC) Non se precalifica (NSPC) Negro Descualificado (DSC) Branco Non tomou a saída (NTS) Carreira cancelada (C) Azul claro Prácticas só (PS) Piloto de probas dos venres (PP) (desde 2003 en diante) En branco Non participou nas prácticas (NPP) Excluído (EX) Non chegou (NCG) Negra – Pole Cursiva – Volta rápida

Clasificación do Mundial de Construtores de 1984 |

Lotus quedou terceiro no Campionato Mundial de Construtores de Fórmula 1 de 1984

Para o Campionato Mundial de pilotos de 1984 de Fórmula 1 concedéronse 9-6-4-3-2-1 puntos aos seis primeiros clasificados de cada carreira.

Pos	Construtor	Coche nº	BRA	RSA	BEL	SMR	FRA	MON	CAN	DET	DAL	RU	ALE	AUT	HOL	ITA	EUR	POR	Pts
1	McLaren-TAG	7	1	2	Ret	1	7	1	3	4	Ret	Ret	1	Ret	1	Ret	1	1	143´5
		8	Ret	1	Ret	Ret	1	Ret	2	Ret	Ret	1	2	1	2	1	4	2
2	Ferrari	27	Ret	11	1	Ret	Ret	6	Ret	Ret	Ret	5	Ret	3	Ret	2	2	4	57´5
		28	Ret	Ret	3	2	4	3	5	Ret	2	6	6	7	11	Ret	5	9
3	Lotus-Renault	11	3	7	5	3	5	5	4	2	3	4	Ret	Ret	4	Ret	Ret	5	47
		12	Ret	Ret	Ret	Ret	3	Ret	6	Ret	6	Ret	4	Ret	3	Ret	Ret	Ret
4	Brabham-BMW	1	Ret	Ret	9	Ret	Ret	Ret	1	1	Ret	7	Ret	2	Ret	Ret	3	6	38
		2	Ret	Ret	Ret	Ret	9	Ret	Ret	3	7	Ret	Ret	4	5	Ret	Ret	10
5	Renault	15	5	Ret	7	Ret	2	Ret	DNS	Ret	Ret	8	5	Ret	6	Ret	Ret	7	34
		16	Ret	3	2	4	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	2	3	Ret	Ret	Ret	11	Ret
		33																Ret
6	Williams-Honda	5	Ret	Ret	Ret	Ret	8	8	Ret	5	4	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	14	25´5
		6	2	Ret	4	Ret	6	4	Ret	Ret	1	Ret	Ret	Ret	8	Ret	Ret	Ret
7	Toleman-Hart	19	Ret	6	6	NSC	Ret	2	7	Ret	Ret	3	Ret	Ret	Ret	4	Ret	3	16
		20	Ret	Ret	Ret	NC	Ret	Ret	9	Ret	Ret	NSC				NSC	Ret	11
8	Alfa Romeo	22	Ret	4	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	12	Ret	10	Ret	3	6	8	11
		23	4	Ret	Ret	7	Ret	NSC	11	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	13	9	Ret	17
9	Ligier-Renault	25	Ret	10	Ret	Ret	NTS	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	8	8	7	Ret	10	Ret	3
		26	Ret	5	Ret	6	10	Ret	Ret	Ret	Ret	10	7	Ret	Ret	Ret	7	12
10	Arrows-Ford	17	7	9	8		Ret	NSC	Ret	Ret									3
		18	6	12		5
11	Arrows-BMW	17				Ret					Ret	11	Ret	6	Ret	Ret	Ret	Ret	3
		18			Ret		11	NSC	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	5	Ret	10	9	Ret
12	Osella-Alfa Romeo	24	Ret	NTS	Ret	NSC	12	7	Ret	Ret	5	9	Ret	Ret	Ret	7	Ret	Ret	2
		30				Ret						Ret	Ret	Ret	12	5	Ret	16
—	ATS-BMW	14	EX	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	8	Ret	8	Ret	Ret	NTS	Ret	NTS		13	0
		31												12		6	Ret
—	Spirit-Hart	21	Ret	8	Ret	8	Ret	NSC	NC		Ret	NC	9	NC	Ret	8	8	15	0
—	RAM-Hart	9	Ret	Ret	NSC	Ret	Ret	NSC	10	Ret	NTS	Ret	Ret	11	10	Ret	Ret	Ret	0
		10	8	Ret	10	9	13	NSC	Ret	Ret	Ret	Ret	Ret	9	9	Ret	Ret	Ret
—	Spirit-Ford	21								NSC									0
DSC	Tyrrell-Ford	3	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	NSC	DSC	DSC	NSC	DSC	DSC	NSC	DSC				0
		4	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	DSC	NSC	EX	DSC
Pos	Construtor	Coche nº	BRA	RSA	BEL	SMR	FRA	MON	CAN	DET	DAL	RU	ALE	AUT	HOL	ITA	EUR	POR	Pts

• O 18 de xullo, Tyrrell foi descualificado de todas as carreiras disputadas ata o momento nesa tempada, e prohibíuselle competir nas carreiras restantes, xa que o equipo cometio unha infracción técnica - que se detecto na carreira de Detroit.

Ligazóns externas |

Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1984

• 1984 Formula 1 review


• 1984 Formula 1 World Championship results and images from f1-facts.com

Notas |